Totaal aantal pageviews

zondag 25 september 2016

Individueel samenspel

Tijdens mijn levensreis neem ik ook deel
aan samenkomsten en structuren.
Telkens met een aantal mensen in de bus,
wachten voor een stoplicht, onderweg naar kantoor.
Ben ik afwezig of verhuisd...
ontbreek ik.
Zal men mij missen?
Mijn afwezigheid voorlaten gaan,
omdat men dat gewend was...
Ik hen soms wel, maar dan op een ander punt.
Ben op een ander toneel terecht gekomen.
Maar wil best wel eens naar Terug.

zaterdag 24 september 2016

Koppoters

Het eerste deel van de treinreis
ben ik genoodzaakt tot staan.
Alle zitgelegenheden zijn bezet.
Halverwege zijn er mensen van hun
zitplaats opgestaan om te voet de trein
richting Sintra te verlaten.
Met een steuntje in de rug kijk ik door 
de raampjes naar buiten. Niet echt 
interessant , omdat we op dat moment
eigenlijk gewoon door bewoond gebied rijden, 
de buitenwijken van Lissabon.
Ik focus me op de medereizigers en verzin
voor een ieder een plaats van bestemming 
of reden tot vertrek. Schuin tegenover mij 
zit een studente, op haar schoot een moleskin, 
een in leer gebonden notitieboekje. Haar vriendin 
met wie zij af en toe woorden wisselt, luistert 
naar muziek.
Naast mij, zit mijn vrouw en nog twee dames.
Eén van hen wordt op het papier vastgelegd 
door de studente in kwestie.
De tekenares bekijkt haar object doelbewust 
heel precies door haar eigen hoofd in 
allerlei poses te houden.
Ik volg het tafereel balangstellend, zonder dit te laten blijken
aan de spelers van het toneelstuk.
Nieuwsgierig houd ik mijn blik gericht op de bladzijde
waarop langzaam de tekening verschijnt.
Wat zal ik te zien krijgen? Een portret of misschien
een cartoon?
Het eindresultaat wordt allereerst beoordeeld 
door de buurvrouw, daarna wordt het notitieboekje
omgekeerd naar de geportretteerde... dus niet.
Het blijkt haar been met schoen te zijn:
een volslank vrouwenbeen beginnend met de 
rand van haar sportbroekje, slank bovenbeen,
de half gebogen knie, een elegante kuit en een gymschoen.
Mijn complimenten zou ze krijgen.
De artieste in kwestie ziet de schoonheid,
de persoonlijkheid van de mens, gedragen op
een geschoeid been, iets wat een voetstuk verdient!

ToTaal

In weinig woorden
genoeg kunnen zeggen
zo niet alles
omdat het 
de lezer pakt
Deze het
naar zich toehaalt
Het binnenkomt
en het beklijft

dinsdag 20 september 2016

Holiday-humor

We staan bij het loket van het park in Sintra (Portugal) 
om toegangskaartjes te kopen voor het park vol paleizen 
en kunstuitingen. Terwijl we betalen wil een man uit 
Vlaanderen toegangsbiljetten voor hem en zijn vrouw. 
En vraagt in zijn eigen taal:" Twee doorlopertjes."
Klopt immers, want je loopt dóór het park. 

maandag 19 september 2016

Fles-back

Bestaat er sluitend glas
voor hen zonder oogleden
zodat je niet alles
hoeft te ontwaren?
Je hoofd niet
naar bijzaken
hoeft te draaien
Waar blijven de beelden
kun je ze vers houden
met een schroefdop
of een kurk?
Welk jaar zal zich
het best verkopen
- hoeveel later?


vrijdag 16 september 2016

Rekendicht

Op mijn abacus
schuif ik dus
wat kralen
zonder dralen
van links
naar rechts
Daar onder
herhaal ik
een groter transport
richting andere zijde
De kleur
van de bollen
die het antwoord verschaffen
verschieten spontaan van kleur
ROOD dus negatief!
Net als schrijven
in plaats van woorden
ook rekening houden
met cijfers 
áchter de komma

donderdag 15 september 2016

Droge golven

Terwijl ik naar de polder staar
door het raampje achteruit
waan ik me onder water
De achterruit van de kever
lijkt een duikbril
terwijl ik het wuivend gras bezie
ruisend in de wind
Terwijl pap zegt
dat hier eerst water was
En ik luid schaterlach
... met geluid
omdat ik geen snorkel draag